Vanaf theaterseizoen 2007-2008 is Zoetelieve gestart met een improgroep.

De improgroep beoefent een andere vorm van improvisatietheater. Zij richten zich op het uitdiepen van karakters en situaties en spelen dus langere scenes met meer ontwikkeling en maken geen gebruik van de spelvormen die theatersporters hanteren.

In het spel kan net zoals bij theatersport input vanuit het publiek gevraagd worden, maar het doet meer aanspraak op het alledaagse, op het herkenbare. Geen korte, grappige games met typetjes, geen rechters, geen sponzen en geen rozen zoals bij theatersport, maar het gewone leven, boeiend in al haar facetten: haar emoties, haar hoogte- en dieptepunten, haar liefde, geluk, haat en nijd. Dit ontaardt in boeiende scènes, soms pijnlijk herkenbaar, soms hilarisch, maar altijd volledig geïmproviseerd.

Een kleine impressie van wat je van een improvoorstelling kunt verwachten:

In december 2007 werden er op basis van gegevens uit het publiek vijf personages gevormd door de spelers. Alle personages kregen van de regisseur een spelopdracht waardoor het publiek een kijkje kon nemen in het persoonlijke leven van deze man of vrouw. Er werd zo een scene gespeeld over een jonge vrouw die na jaren in therapie nu eindelijk eens voor zichzelf opkwam en haar leven in eigen handen nam. Ook zagen we een bedeesd jong meisje kennismaken met de wereld van de homoseksualiteit. Al deze verschillende personages bleken in een eindscene met al hun persoonlijke achtergronden familie te zijn en vonden elkaar door hun persoonlijk leed te delen.

In de voorstelling van april 2008 werd in een sollicitatieronde kennis gemaakt met zes personages. Deze waren geinspireerd op foto's die door het publiek gekozen werden. Deze mensen hadden allen hun eigen reden om te solliciteren binnen het bedrijf. Een onzekere oude man die door alle buurtbewoners werd nagekeken kwam in de eindscene naar voren als de facilitair medewerker van het bedrijf, een pittige gooise dame kwam als zeer deskundige en uiteindelijk ook sociale dame tevoorschijn en wat een kracht vond de ingedutte huisvrouw toen ze eindelijk een baan vond! De voorstelling eindigde met een bijzondere wending die ook de spelers zelf verraste.

Ben jij In voor een bijzondere theateravond waarin het verhaal ter plekke onstaat, zich op dat moment onwikkelt en niet vantevoren bekend is hoe het afloopt? Kom dat kijken naar een van onze volgende impro voorstellingen!